هیات متوسلین به حضرت رقیه خاتون(ع) گوریگاه

ی تکنواز نابغه ی نینوا، حسین!

وی تکسوار واقعه ی کربلا، حسین!

ای از ازل نوشتِ سواد سرشت خویش

با سرنوشت غربت خود آشنا، حسین

هم جان فدای راه وفا کرده، هم جهان،

هم جان و هم جهان به وفایت فدا، حسین

از امن و عافیت، به رضایت جدا شدی

چون گشتی از مدینه ی جدت جدا، حسین

یک کاروان ذبیح، به همراه داشتی

از فطرت خجسته ی شیر خدا، حسین

یک کاروان اسیر، به همراه داشتی

از عترت شکسته دل مصطفی، حسین

جانبازی ات به منزل آخر رسیده بود

در کربلا که خیمه زدی و سرا، حسین

وز آستین لعنت ابلیس رسته بود

دستی که رگ گسیخت ز خون خدا، حسین

شسته است خون پاک تو، چرک جهان

همهتا خود جهان چگونه دهد، خون بها، حسین

در پیش روی سبّ و ستم، خیزران چه کرد

با آن سر بریده به جور از قفا، حسین

کامروز هم تلاوت قرآن رسد به گوش

زان سر که رست چون گل خون بر جِدا، حسین